Opruimen en opnieuw beginnen

Ik ben mijn kantoorpand aan het opruimen. Alle kasten en lades zaten volgestouwd met basismateriaal voor trainingen, werkmateriaal, dossiers en boeken sinds 1993! Een heel werkleven trekt aan mij voorbij. Wat produceert een mens (in onze sector) een berg papier. Blij dat informatie tegenwoordig digitaal opgeslagen wordt. Dat scheelt heel wat hout.

Vooral van tientallen trainingen, workshops en opleidingsdagen zie ik materiaal voorbij komen. De oudste teksten zijn voorzien van illustraties die ik liet maken door een tekenares en die ik letterlijk knipte en plakte om daarmee originelen te maken, die ik later kon kopiëren. Wat een verschil met nu. Ik voel me belegen (ik wil niet zeggen ‘oud’ 😊).

Inhoudelijk is het interessant om te zien waar blijkbaar de grootste hoeveelheid van mijn tijd in is gaan zitten: het ontwerpen en ontwikkelen van lesmateriaal voor opleidings- en trainingsdagen. Het geeft een goed en een beetje verdrietig gevoel. Dit is het werk dat ik het allerliefst deed en wat is het jammer dat ik tien jaar lang niet voor groepen heb durven staan. Het goede gevoel is dat ik de liefde die ik zie in het zorgvuldig gemaakte materiaal nu weer voel en er ook weer iets mee durf te doen.

Ik vraag me af wat die omslag eigenlijk teweeg heeft gebracht en ik weet dat het een cursus improvisatietheater was die ik begin vorig jaar volgde, waar ik mijn lef en plezier weer terugvond. Schoorvoetend, maar toch.

Maar ik weet ook dat daar iets aan vooraf ging, anders had ik de stap naar die cursus niet gezet. Ik weet nog dat ik in de auto zat en ineens een innerlijke drive voelde om nog op een andere manier dan als loopbaanadviseur iets voor de wereld van werk te betekenen. Al die berichten over zinloos werk, compassieloze organisaties, de bureaucratie die in veel banen het werkplezier doet opdrogen, de verhalen van mijn klanten over hun ‘werkpijn’. Het moest toch mogelijk zijn om werk en samenwerken weer waardevol en zinvol te maken? Om ons plezier in werk weer terug te vinden? Om ons op iets anders te richten dan op efficiëntie, persoonlijk succes en concurrentie?

Het was de aanleiding om over mijn eigen angsten heen te stappen, met mijn boek over werk en zingeving naar buiten te treden en met een aantal mensen aan de slag te gaan om programma’s te bedenken waarmee we mensen, teams en organisaties kunnen helpen weer zinvol te werken.

We (er is een groep ontstaan van mensen die dit ook zo voelen) zijn intussen volop bezig met het ontwikkelen van die programma’s en ik ben bezig met wat ik het liefst doe en deed: onderzoek doen, lezen, schrijven en het ontwerpen van programma’s waar zin in werk centraal staat. Volgens mij was ik daar in 1993 ook al mee bezig, alleen lag toen de nadruk op de individu. Nu is het wat mij betreft tijd om verder te kijken dan ons eigen belang en een wereld van werk te bedenken waar iedereen het goed kan hebben.

Heidi Jansen